Μετά από έρευνες και λήψη καλλιεργειών από ασθενείς με παραρινοκολπίτιδα διαπιστώθηκε ότι στο 70% με 80% των περιπτώσεων δύο μικροοργανισμοί ήταν οι επικρατέστεροι ο αιμόφιλος της ινφλουέντζας (κυρίως σε καπνιστές) και ο πνευμονιόκοκκος.
Τώρα για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους τα συμπτώματα της Λ.Α.Α. καλύπτουν τα συμπτώματα της παραρινοκολπίτιδας και αντίστροφα. Για να το καταλάβουμε αυτό ας θεωρήσουμε τη Λ.Α.Α. ως τον κακό οιωνό για οξεία παραρινοκολπίτιδα. Άρα λοιπόν μια Λ.Α.Α. είναι δυνατό να οδηγήσει σε φλεγμονή των κόλπων του προσώπου και αυτό οφείλεται στην απόφραξη του στομίου των κόλπων.
Η επικρατούσα αντίληψη για την οξεία παραρινοκολπίτιδα ότι υπάρχει πόνος στο κεφάλι και πρήξιμο είναι ΛΑΘΟΣ. Εντάξει μπορεί να υπάρχει πόνος στα δόντια της άνω γνάθου, ρινικές εκκρίσεις σχετικά καθαρές και ίσως να αναφέρουν οι ασθενείς ότι αν και χρησιμοποιήσαν διάφορα αποσυμφορητικά το αποτέλεσμα ήταν πενιχρό.